Tygodnik Białorusinów w Polsce.
Віктар САЗОНАЎ
Калі да мяне прыйшоў ліст з Брэсцкага аблвыканкама, я шчыра здзівіўся, бо з майго папярэдняга вопыту ведаю, што не ад...Васіль САКОЎСКІ
Яшчэ раз паўтараю: мы, беларусы, наіўныя людзі. Наіўныя польскія беларусы, а ўжо савецкія беларусы проста класікі...Ніна БРУЧКО
Праменні ранняга вясенняга сонца заглянулі ў вокны. У хаце было ціхенька, ніякай гаворкі ні бразгатання кухоннага...Ганна КАНДРАЦЮК
У прэстыжных рэстаранах, асабліва там дзе збіраюцца замежныя турысты, яду часта рыхтуюць на вачах спажыўца. У такі спосаб госць мае магчымасць пабачыць прадукты, ацаніць іх свежасць і якасць, спазнаць тэхналогію падрыхтоўкі (з усякімі хітрыкамі), а пасля ў спакоі cмакаваць іх і назіраць за рэакцыяй арганізма....Аляксандр ВЯРБІЦКІ
У Сямятычах кірмашовы дзень у чацвер. Толькі ў гэты дзень курсіруюць аўтобусы на некаторых маршрутах, каб пажылыя жыхары...Міхал МІНЦЭВІЧ
Старажытныя рымляне пачыналі раскошныя бяседы ab ovo, значыць са спажывання яек. У сённяшні час такая трактоўка гасцей...Віктар САЗОНАЎ
Ніхто так рупліва і старанна не рыхтаваўся да таго Вялікадня як дзед Антон. Да шлюбу ў свой час гатаваўся нашмат менш...Ніна БРУЧКО
Кладу на стале фотаальбом. Сядаю. Дрыжачай рукой гартаю першую старонку. Са здымка глядзіць на мяне маладзенькая...Міхал МІНЦЭВІЧ
Звон званоў нясецца праз стагоддзі. Разыходзіцца ён і сёння — па ціхіх вёсках і гаманлівых гарадах. Паміж бетоннымі...Віктар БУРА
Дзе б Канстанцін Майсеня (1923-2006) не быў, дзе б не працаваў, заўсёды ён быў сабою. Лічыў ён сябе беларусам і гэтым...Міра ЛУКША
Зоя з Гімікаў Краўчукова на ўспамін тэксту ў „Ніве” (н-р 1 ад 07.01.2007) пра трагедыю сям’і Хомкаў родам з...Макар ЦІКОВІЧ
У пятніцу а трэцяй раніцы цэнтр горада няшмат чым адрозніваецца ад перыферыі. Можа тым, што жыхары перыферыйных...Ілона КАРПЮК
Клуб важных спраў.Вясна за акном, трава зелянее, куркі нясуцца. Адным словам: надыходзяць святы. Кожная адказная за парадак у сваёй сям’і жанчына даўно ўжо распланавала прыбіранне, ведае што зварыць і якое цеста спячы на святы....Міра ЛУКША
— Зачапіў мяне ў Беластоку ўвечары на прыпынку ля сабора нейкі чалавек. Сам да сябе штосьці прамаўляў, заспяваў калядку...